«زیبای نهان» مجموعهای از داستانهایِ کوتاه منظوم است که با رویکردی انتقادی و فلسفی، جراحتهایِ عمیقِ تمدنِ کنونی را کالبدشکافی میکند. مسئلهیِ مرکزیِ اثر، گذار از انتزاعِ فلسفی به روایتِ رنجهایِ عینیِ انسانی و حیوانی است تا ثابت کند نظمی که بر پایهی وراثتِ عقیده و خونریزیهایِ مقدس بنا شده، ناگزیر به زوال است. کتاب با بهکارگیریِ آرکتایپهایی چون «مستطیل» و «زیبای نهان»، به نقدِ ساختارِ خشونتزا و کالاییسازیِ میل میپردازد.
ساختارِ رواییِ اثر، مجموعهای از ۱۴ داستانِ نمادین است که از «مرتد» تا «زیبای نهان»، سیری از آگاهیِ فردی تا افشایِ الهیاتِ درندگی را ترسیم میکند. شهسواری در این اثر، بازتولیدِ خشونت در نهادِ انسان (از کودک تا دژخیم) و تضادِ میانِ مهرِ اصیل و استبدادِ مذهبی را تحلیل میکند. این مجموعه، دعوتی است برای بازگشت به «زیباییِ نهانِ هستی» که در پسِ زنجیرهایِ سنت و تعصب، پنهان مانده است.
در راستایِ رسالتِ «جانگرایی» و نشرِ سبز، این اثر کاملاً به صورتِ متنباز و دیجیتال منتشر شده است. «زیبای نهان» با نفیِ کاملِ چاپِ کاغذی، نمادی از همسوییِ «اندیشهی رهاییبخش» با «حفظ طبیعت» است. این کتاب به مخاطب میآموزد که برای یافتنِ زیبایی، باید نخست «چشمبندهایِ تعصب» را گشود و به «وحدتِ رنجِ تمامِ جانداران» ایمان آورد؛ چرا که صلح، تنها در سایهیِ «قانونِ نفیِ آزار» محقق خواهد شد.
